Bedwants (Cimex lectularius)

Bedwantsen zijn erg lichtschuw, zodat zij in het algemeen ’s nachts op zoek gaan naar hun maaltijd. Zij voeden zich met het bloed van mensen, maar ook met dat van andere zoogdieren. Bedwantsen verstoppen zich bij voorkeur in de naden en kieren van bedden, bij metalen ledikanten in de holle delen, in zomen van beddengoed, in de ombouw van opklapbedden, maar ook achter plinten en schilderijen. Waren de bloedzuigende insecten eerder alleen in hotels te vinden, tegenwoordig melden ook particulieren dat bedwantsen hun huis en vooral hun bed onveilig maken.

Uiterlijk:

Het lichaam van de bedwants is ovaal en plat, waardoor ze gemakkelijk in smalle spleten kunnen wegkruipen. De volwassen bedwants is 4-5 mm, roodbruin en na een bloedmaaltijd zelfs donkerrood. De beet van een bedwants is onmiddellijk merkbaar. De plek zwelt op en het slachtoffer krijgt hevige jeuk. Gevaarlijk zijn bedwantsen niet. Wel kan de jeukende, rode bult wekenlang irritatie veroorzaken. Veel langer dus dan de gemiddelde muggenbult. Sommige mensen kunnen bovendien gevoelig reageren op de beet van een bedwants.

Geur:

De karakteristieke geur van de bedwants wordt geproduceerd door speciale stinkklieren. Deze laten een olieachtige, zoetige geur achter. Als bedwantsen in grote aantallen in een ruimte aanwezig zijn, dan bespeurt men deze geur. Het is mogelijk, de schuilplaats van de bedwants te vinden. Op zo’n plek zijn namelijk volwassen bedwantsen, nimfen, vervellingshuidjes, eitjes en uitwerpselen aanwezig. Bij het zoeken kan een zaklantaarn, een vergrootglas en een pincet of schroevendraaier praktisch zijn.

Opmars:

De bedwants is sterk in opmars. Dat komt omdat mensen steeds meer reizen. Meeliftend in de koffers en tassen van toeristen en zakenlui vindt de bedwants zijn weg naar hotels – goedkoop én super-de-luxe – over de hele wereld en uiteindelijk ook naar woonhuizen. Bovendien gedijen de eitjes die het insect legt, beter bij de alsmaar stijgende temperaturen.
Bedwantsen kunnen een ware en vooral hardnekkige plaag vormen. Ze laten zich niet tegenhouden door fanatiek poetsen. Via naden, kieren en scheuren kunnen zij zich verplaatsen naar andere kamers, zelfs naar een aangrenzende woning. De verspreiding vindt echter ook in belangrijke mate plaats via bagage en transport van gebruikt meubilair. Een simpele tip voor reizigers is dan ook om in een hotelkamer de koffer of rugzak niet op de grond te zetten, maar op een tafel, uit de buurt van het bed.

Bestrijding:

De bestrijding van de bedwants is een moeizaam en daarom kostbaar proces. De bestrijding zelf neemt slechts een paar uur in beslag. Maar alle kasten en bedden moeten uit elkaar. Het beddengoed moet apart en in gesloten zakken naar de wasmachine worden vervoerd om het vervolgens op 60 graden te wassen. Bovendien blijft het niet bij ‘slechts’ een kamer. Alle kamers eronder, erboven en ernaast moeten eveneens worden behandeld. En tot slot moet de behandeling zeker een tot twee keer worden herhaald. De eitjes komen immers na ongeveer 21 dagen uit. De bestrijding van deze insecten kan dan ook het beste worden uitgevoerd door ter zake deskundigen.

De teksten en de foto's op deze website mogen niet worden vermenigvuldigd of openbaar gemaakt door middel van druk, microfilm, fotokopie, plaatsing van teksten en of afbeeldingen op andere websites of op welke wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteurs/makers. Neem voor vragen rondom copyright contact op met Vink Ongediertepreventie of met de webmaster.